Uco Egmond

‘Karaktergrappen zijn veel leuker dan vallende piano’s’

WIE VROEGER DE EPPO HEEFT GELEZEN DENKT OOK METEEN AAN DIE GEWELDIGE GAGS VAN EPPO ZELF.
WIE HEEFT NIET KROMGELEGEN VAN HET LACHEN OM DEZE ONHANDIGE JONGEN, DE KNORRIGE OUWE EN DE SULLIGE HOND PINEUT? EEN INTERVIEW MET EEN
OUDE BEKENDE, UCO EGMOND. HI J IS WEER TERUG.

 

Je tekende de Eppo-strip voor het eerst voor Pep in 1974. Was dat ook je eerste gepubliceerde strip? Had je een voorbeeld?
Ja, mijn grote voorbeeld was Franquin, de tekenaar van Guust Flater. Gerrit Stapel, een striptekenaar uit de buurt (bekend van o.a. historische ridderreeksen) heeft me geholpen bij de eerste ideeën. Het was ook mijn eerste gepubliceerde strip.
Ik studeerde industriële vormgeving en was helemaal niet van plan striptekenaar te worden. Toen ben ik een keer samen met Peer Coolen (van De Leukebroeders) naar Haarlem gegaan naar de Pep-redactie, en daar kreeg ik meteen een contract. De naam Eppo is overigens door de toenmalige redactie bedacht.

Klopt het dat je de Eppo-strip voor het laatst rond 1985 hebt gemaakt? Waarom stopte je er toen mee?
Ik was er na twaalf jaar een beetje op uitgekeken, Gerard Leever heeft het toen van me overgenomen zodat ik mijn aandacht aan Falco & Donjon kon besteden, de middeleeuwse strip waar ik toen mee bezig was. Hanco Kolk heeft daar toen een aantal schitterende scenario’s voor geschreven en ik beschouw die strip toch als een van mijn hoogtepunten in mijn carrière. Ik kijk daar met veel plezier op terug.

Wat heb je sinds die tijd nog aan strips getekend?
Heel veel reclamestrips, maar ook veel illustraties, car toons, animaties, games en flash sites. De laatste site die ik gemaakt heb is die van Autodrop, erg leuk werk. En natuurlijk characters voor onder andere Piet Kerkhof, C&A en wat denk je van de mascotte van het Nederlands elftal: Dutchy.

En toen kwam ineens het verzoek om Eppo weer te gaan tekenen! Hoe verrast was je?
Ja, dat was wel een verassing. Ik had de strip allang uit mijn hoofd gezet en was met heel andere dingen bezig. Toen ik het verzoek kreeg om Eppo weer op te pikken, moest ik heel even nadenken, maar natuurlijk kon ik dit niet aan mij voorbij laten gaan.

Wat kunnen we verwachten? Worden het weer eenpagina gags met Eppo, ouwe en de hond Pineut?
Dat sowieso. Ik maak de scenario’s en de schetsen en Dick Heins gaat ze inkten.

 

Heb je oude afleveringen van Eppo herlezen om er weer in te komen?
Of heeft hij steeds in je vingers gezeten?

Nee, het was wel weer even wennen, het probleem is ook dat Eppo sterk veranderd is van uiterlijk sinds het begin. De mensen die hem zich herinneren hebben waarschijnlijk de oude afleveringen voor de geest, zo zou ik hem niet meer kunnen en willen tekenen. Ook de techniek is veranderd.
Van penseel ben ik via fineliner overgegaan op de Wacom, een digitaal tekentablet dat de penseellijn nog het meest benader t. Het is ook allemaal digitaal
geworden. Ik maak alleen nog maar schetsen op papier, die daarna ingescand worden. Vervolgens worden ze in lichtblauwe lijn gezet en op een layer
daarboven maak ik in PhotoShop de lijntekening. Cita, mijn echtgenote, kleur t hem dan in op de computer. Maar de Eppo die gaat verschijnen wordt gewoon, aan de hand van mijn schetsen, op papier geïnkt door Dick Heins, een uitstekende vakman.

Nieuwe grappen verzinnen voor Eppo, hoe gaat dat?
Tja, we leven weer 25 jaar verder, de tijd is veranderd en de lezers van het stripblad Eppo zijn ook ouder dan destijds. Natuurlijk ben ik zelf ook veranderd
en ouder geworden en denk wel dat ik me weer in kan leven in het schrijven van Eppo nieuwe stijl. Je komt niet meer weg met vallende piano’s, karaktergrappen zijn ook eigenlijk veel leuker.